Hans Kielbasa

Zawalista sylwetka swietnie pasowala do profesji swiezo upieczonego mistrza tego rzemiosla a zgryzliwe usposobienie czynilo go upartym równiez w pracy. Tak wiec w przeciagu kilku bardzo pracowitych lat firma Hansa rozwinela sie nadspodziewanie szybko. A i parter domu który adoptowano na sklep budzil podziw okolicznych mieszkanców...

W zasadzie na tym mozna zakonczyc ta do minimum skrócona biografie czlowieka sukcesu Hansa Kielbasy mistrza masarskiego, ale... No wlasnie. Jest jednak jedno wcale nietakie male "ale", ciemna strona Hansa Kielbasy.

Chodzi o jego zgryzliwe i pieniackie usposobienie oraz jego sklonnosc do postawienia na swoim. Czasem chodzilo o malostki. Jak mandat za przekroczenie szybkosci, ktory wskutek niepokornego zachowania Hansa szybko urosl z 80 marek do tysiaca. Miejscowi lowcy sensacji z zewnoscia wspominaja najrózniejsze procesy Hansa i trudno zliczyc, ile tego naprawde bylo.

Jednak prawdziwa zmora wlasciciela firmy i to juz od kilku lat, byl pewien przedstawiciel powiatowego urzedu sanitaryjno weterynaryjnego. Hans sam juz nawet nie pamieta o co poszlo, nie ulega jednak watpliwosci, ze ten przedstawiciel Hansa nie lubil. Fakty mówia za siebie - kazda kontrola konczyla sie nakazami o koniecznosci modernizacji natury sanitarnej. Raz cos tam nie tak z kanalizacja, innym razem slonce zbyt mocno swieci na stoly do produkcji wedlin a wiec trzeba bylo zalozyc kosztowne zaluzje, itd. itp. Jak sie chce, zawsze cos tam mozna znalezc i na nic odwolania. Wladza i tak zawsze ma racje...

Poniewaz zawsze trzeba inwestycje zaplacic, Hans popadal od czasu do czasu w finansowe dolki. Przebudowa kanalizacji zmusila go nawet do dwutygodniowego zawieszenia produkcji!

"Cholera, ze tez nie potrafie trzymac ozora na wodzy", spowiadal sie Hans publicznie po czesci oficjalnej zebrania miejscowych przedsiebiorców. "Teraz musze przebudowac polowe rozbieralni miesa, tusze wieprzowe ocieraja sie o flizowana sciane, przeciez to mnie zruinuje.." - jeczal.

Poczatkowo sluchalem z uwaga, moje mysli uciekaly jednak do Dale Carnegiego, szczegolnie do ksiazki "Jak zdobyc przyjaciól i zjednac sobie ludzi"...

Nieco pózniej poprosilem Hansa o chwile rozmowy. To byl bardzo dlugi wieczór jako, ze naradzalismy sie przy butelce dobrego wina, która jakos nie mogla "wyschnac". Hans dal sie przekonac do tego, by zaprosic mosci urzednika do siebie i poprosic go o rade jak te wszystkie nakazy urzedu traktowac tak, by konsekwencje finansowe nie byly az tak bolesne.

Hans obiecal równiez przeprosic tego pana za swoje pieniactwo...

Kielbasa nie bardzo chce wyjawic co szczegolowo zaszlo na tym spotkaniu, wiem jednak, ze urzednik skwapliwie sie zgodzil na ten projekt. Potem dokonal kilku weryfikacji - czytaj redukcji. W koncu powolujac sie na wszystkie dotychczasowe pozytywne analizy wyrobów Hansa (negatywnych nie bylo) wystosowal oficjalne pismo, podpisane przez samego naczelnika, ze firma Pana Kielbasy nie wymaga zadnych modernizacji sanitarnych!!!

"Ze wzgledu na wzorowy higieniczny stanu zakladu, anuluje sie nakaz dotyczacy przebudowy transportera tuszy zwierzecych ...."

Ludzie mówia, ze Hans i pan z urzedu grywaja w kregle... Ja wiem, ze zostali juz dobrymi przyjaciólmi! Pietnastoletni Andreas, mlodsza latorosl Hansa, któremu tatus nie skapi zlego humoru juz kupil "Jak zdobyc przyjaciól i zjednac sobie ludzi" Carnegiego. Bedzie to prezent urodzinowy dla taty. (Zgadnij Czytelniku jaka dedykacje juz starannie wykaligrafowal? - "TATUSIU KOCHAM CIE")

Zapraszam do przeczytania (lub ponownego przeczytania) ksiazki "Jak wygrac przyjaciól i zjednac sobie ludzi" Dale Carnegiego!

C (by) Daniel Jamros

Czy chcialbys sie skontaktowac z autorem tego artukulu? Napisz do Daniel.Jamros@t-online.de - odwiedz takze jego strony: www.sukces.de - link z humorem, pelen dobrych rad.